Welkom

Beste lezer, van harte welkom op dit blog. Mijn verhalen gaan over alledaagse belevenissen en avonturen met Wendy (KNGF Blindengeleidehond), soms over Minthe (gepensioneerde blindengeleidehond) en Dikkie Dik ons rood je-weet-wel katertje.

Door Wendy, mijn zwarte geweldige en vrolijke geleidehond kom ik de deur uit. Is mijn leven leuker, beter en heb ik weer de regie over wat ik doe. Een greep uit mijn bezigheden als vrijwilliger.

- lezingen geven voor en over  KNGF Geleidehonden, aan te vragen bij  Gastspreker.

- Verkeerslessen voor basisschool leerlingen in de 7e en/of 8e groep of op het voortgezetonderwijs. In Assen en Emmen help ik mee met het organiseren van Oogcafé's. Voor meer informatie kunt u mailen naar Drenthe@oogvereniging.nl De website van de Oogvereniging is interessant voor iedereen met een oogaandoening of als u mensen in uw omgeving heeft met een oogaandoening en verminderd of geen zicht.

- lezingen over inclusie en toegankelijkheid, deze lezingen geef ik op eigen titel. Men kan mij via het formulier onder deze pagina boeken. 

Veel leesplezier!

Raar najaar

We kwamen vervroegd thuis van onze vakantie omdat ik mijn rechter bovenarm brak. Een getordeerde bovenarmbreuk. De eerste 3 weken kon ik helemaal niets door de loszittende botdelen (dit soort breuken kunnen niet in het gips). De dagen bestonden uit zitten en de arm laten afhangen in een ingewikkelde constructie van diverse slings. Dit hield in dat ik niet met Wendy op pad kon, de honden niet zelf kon (en kan) uitlaten, mijzelf niet kon aankleden. Ik moest zittend slapen.

Gelukkig zette de genezing in. Het bot staat goed, ik krijg fysiotherapie om de arm weer functioneel te maken. Ik ben nog lang niet klaar met dit verhaal, maar de pijn is te dragen en ik kan een aantal dingen weer zelf.

Afgelopen week zijn Wendy en ik voorzichtig begonnen met langzaam en rustig lopen. Hiervoor kwam een instructrice van KNGF Geleidehonden ons helpen. Langzaam lopen vind ik lastig en Wendy weet niet beter dat we er flink de pas in hebben. Ik heb heel fijne tips gekregen en we oefenen nu iedere dag in en om huis.

De trainster was van mening  dat Wendy mij heel goed heeft opgevoed (hahaha). 

Minthe, Wendy en ik bij Havelte

Wendy kijkt naar mij op

Gaan we nou weer spelen baas?

Van dat geluier word je luier

Kom op baas, we gaan ervoor!

Wit albasten beeld dat mijn gevoel van vrijheid uitbeeldt, een golf, een schelp, de zee?

Wandelen en beeldhouwen

De herfst, mijn lievelingsseizoen bij uitstek is bijna helemaal voorbij. Geen enkele wandeling gemaakt. Ook het steenhouwen zit er voorlopig niet in. Het haken van granny squares lukt gelukkig weer wel. Ik luister veel boeken en laat ondertussen mijn handen gaan. De dames van Aanhaken Assen-Oost zijn blij met mij. Dit is echter lang niet genoeg om mijn energie kwijt te raken. Ik bedacht een list, maakte een plan. 

Het plan

Actie voeren!

Door alle coronaperikelen en de energiecirsis hebben goede doelen en veel mensen het moeilijk. Om KNGF Geleidehonden een beetje te helpen ben ik een actie gestart. Ik hoop dat door mijn inspanningen ik mijn doel bereik. Ik heb al heel wat spam veroorzaakt op FaceBook en Twitter. 

Voor welk doel? Ik wil graag 5.500 euro inzamelen voor de basisopleiding van een puppy bij een puppypleeggezin (dat kost ongeveer 5.000 euro en nu wat meer vanwege de opgelopen energiekosten).

Ik heb vorig jaar een beeld gemaakt van albast dat ik erg mooi geworden vind. Dit beeld geef ik met plezier weg aan een donateur door middel van verloting op voorwaarde dat ik mijn doelbedrag haal. Verder mag ik als ik 5.000 euro ophaal de verhalen van een exclusieve sponsor hond met een aantal mensen delen. Hoe leuk zou het zijn wanneer ik iemand blij kan maken met mijn beeld of met de verhalen van de vorderingen van een pup tot een hond die naar de hondenuniversiteit mag. Ik heb al 55% bij elkaar gesprokkeld, nog 45% te gaan.

Hebt u iets over voor de opleiding van onze honden die later voor mensen met een ernstige beperking onmisbaar zijn (niet alleen blindengeleidehonden, maar ook assistentiehonden en buddyhonden) dan houd ik mijn actie graag aanbevolen. Alle kleine beetjes maken 1 grote. Mijn dank is groot! 

Voor donaties hierbij de link Mijn vrijheid, mijn leven, mijn geleidehond

Oogvereniging regio Drenthe

In Drenthe is de Oogvereniging door omstandigheden hun kernteam kwijtgeraakt. Daardoor raakte Drenthe een wat vergeten provincie. Sinds ik in Assen woon miste ik alle activiteiten en na contact met de Oogvereniging werd besloten een frisse start te maken en een nieuw team te vormen. 

Wij willen graag mensen bereiken die behoefte hebben aan contact met lotgenoten en mensen die informatie over hun oogaandoening zoeken, hoe om te gaan met verminderd zicht. Naarmate we ouder worden komen oogaandoeningen steeds vaker voor. Een tijd geleden zijn we daarom begonnen met het opstarten van een Oogcafé in Assen en Emmen. In de nabije toekomst hopen wij ook in Meppel van start te kunnen gaan (er hebben zich ondertussen 2 vrijwilligers aangemeld). Wilt u meer weten? Mail ons gerust Drenthe@Oogvereniging.nl. 

Om een Oogcafé te bezoeken hoeft niemand lid te zijn of te worden van de Oogvereniging. Het enige wat u wel moet doen is aangeven dat u wilt komen. Bellen mag ook met 06 57 86 67 61 of mailen naar bovenstaand adres. 

Dikkie Dik zorgt goed voor het schoonhouden van het hoofd van Jan-Willem

Saai?

Deze keer een nogal informatief blog. Je maakt niet veel mee wanneer je hele dagen aan huis bent gebonden. Hoewel ik alweer lezingen verzorg en diverse vergaderingen bezoek. Lezingen met Wendy, vergaderingen zonder Wendy. Ik reis op dit moment met de taxi of mijn man rijdt mij met de auto naar locaties toe. Wendy wordt door diverse lieve mensen meegenomen voor lange wandelingen en lekker spelen Ondertussen oefenen Wendy en ik samen met langzaam en bedaard lopen. Ik hoop komende week samen met haar naar fysiotherapie te kunnen lopen. Minthe vindt het wel gezellig dat ik veel thuis ben. Dikkie Dik heeft een nieuwe hobby: het poetsen van het haar van mijn man. (Zie filmpje)

In het volgende blog zal ik vast schrijven over alle rare zaken die Wendy en ik onderweg meemaken. Voordat mijn bovenarm pijnloos en volledig functioneel is duurt het nog wel een tijd. Een les in geduld hebben voor Wendy en mij. Op een dag is het over. Daar kijken wij naar uit. Zal ik volgende week de fysiotherapeut samen met Wendy kunnen bereiken? Spannend!