Blog van Elisabeth Smelik en Wendy (KNGF blindengeleidehond).

Wat leuk dat je mijn blog leest. Hier vind je verhalen over mijn avonturen met mijn blindengeleidehond Wendy. Daarnaast schrijf ik over zaken die mij bezighouden, alles waar ik om moet lachen of huilen. 

Ons gezin bestaat verder uit Jan-Willem (hij plaatst de foto's), Minthe mijn trouwe oude gepensioneerde blindengeleidehond en Dikkie Dik een rood gestreept  je-weet-wel-katertje. 

Veel lees plezier! 

Wendy en ik gaan op weg. Vanaf onze deur het tuinpad af naar de stoep.

Wendy leidt mij zorgzaam en netjes een lastige trap af. Ze kijkt of het goed gaat.

55.555 lezers

Al een tijd liep de teller op richting de 55.000 bezoekers van ons blog. Ik bedacht dat ik 55.555 bezoekers helemaal geweldig zou vinden. Spannend, ik beloofde de 55.555e lezer een verhaaltje en foto van zijn/haar huisdier op mijn blog. Niemand heeft zich gemeld, wellicht komt dat nog, want ondertussen zijn er meer bezoekers geweest. Ik ben blij met jullie! Op naar de 100.000 dat lijkt ons nu opeens een haalbaar aantal.

Rupsje nooit genoeg ...... 

Beeldhouwen

Eind mei ben ik drie dagen naar een beeldhouw weekeindegeweest waar mensen met een visuele beperking konden beeldhouwen. Dit weekeinde wordt ieder jaar georganiseerd door Kubes.  Kubes organiseert excursies, exposities, workshops. Te veel om hier op te noemen, de stichting doet dit voor mensen met een visuele beperking en wil daar mee kunst toegankelijk maken voor deze doelgroep. 

Ik moest worden overgehaald, want ik ben niet snel te porren om op een voor mij onbekende plek te logeren, zonder mijn man. Ik zag wakken en beren op de weg, maar Wendy mocht mee en dat dempte mijn 'angst voor het vreemde' behoorlijk. Wendy weet overal zo de weg, en ik heb een maatje waar ik op kan terugvallen. 

Beeldje van speksteen, hondje achterzijde

Beeldje van speksteen, zijzicht

Wendy met kroos op haar koppie

Wendy moet even bijkomen bij het baasje

Wendy met een witte snuit van het stof door het steenhouwen

Het beeldhouwweekeinde wordt georganiseerd in Veenhuizen, een bijzonder Drents dorp met een wonderlijke geschiedenis. Veenhuizen is één van de voormalige Koloniën van Weldadigheid. We logeerden in hotel Bitter en Zoet, niet in de gevangenis.

😉

Een grote groep enthousiaste mensen met een visuele beperking, zes geleidehonden en heel veel vrijwilligers en een bekende kunstenaar maakten dit weekeinde tot een groot succes. Niet te vergeten het personeel van het bij het hotel horende personeel. We hebben drie dagen gesmuld van het eten.  Alles wat tot in de puntjes verzorgd. Zelfs de geleidehonden werden 4 keren per dag uitgelaten door een vrijwilligster. Wendy had de tijd van haar leven, want nu kon ze al haar ondeugenheden laten zien. Hahaha, ik had nog zo gezegd "aan de lijn houden", maar ja .... Drie dagen schuren, schaven, polijsten om met een beeldje naar huis te kunnen. Ik had nooit verwacht dat ik het kon, maar echt in drie dagen had ik een hondje gemaakt. Een bezoekje aan de website van kubes is de moeite waard. Vanaf 2 juli tot en met 27 augustus is er een tentoonstelling van blinde en slechtziende KUBES-kunstenaars op de derde verdieping van Warenhuis Vanderveen in Assen. 

Ongelukje

Iedere dag laat ik de honden uit. Wij wonen zo heerlijk, een paar stappen en ik ben in de bosrand waar zowel Minthe als Wendy heerlijk kunnen worden uitgelaten. Ik kom er graag. Vooral in de vroege ochtend wanneer er zoveel vogelgeluiden zijn en de natuur fris ruikt. Na een regenbuitje ruikt alles lekkerder. Vorige week kwam ik terug na een wandeling. Ik loop dan vanzelsprekend met mijn witte stok. De honden aan de lijn. Opeens boem, ho, ho, daar vielen we op straat met een (wat na later bleek deel)scooter.. Ik heb niets tegen (deel)scooters, maar zo'n ding parkeren schuin op de stoep bij een hoek. Daar heb ik geen begrip voor. Gebruikers van die dingen zouden zich meer bewust moeten zijn van mensen met een beperking. Niet alleen mensen in een rolstoel ondervinden last van fout  geparkeerde objecten. Sommige plekken leveren ronduit gevaar op. Gelukkig valt mijn schade nu mee (scheenbeen kapot, wat blauwe plekken, zere pols en heup). Ik heb het gemeld. Ik vind het schokkend dat het bedrijf nog steeds geen feedback heeft gegeven. Het is redelijk goed afgelopen, maar wat als ...... 

Ik kom graag een lezing geven over mensen met een beperking die zich in het verkeer moeten zien te redden. Een verkeersles, gericht op bewustwording. Het aanbod staat. Ik doe het gratis! 

Omgevallen scooter op de hoek van de straat.

Epiloog

Dit waren slechts een paar dingen uit mijn dagelijks leven. Soms is het leuk, soms is het moeilijk, maar boven alles ben ik blij met het feit dat ik gebruik mag maken van een blindengeleidehond. KNGF Geleidehonden is dringend opzoek naar nieuwe puppypleeggezinnen. Voed jij mijn volgende geleidehond straks op? KNGF Geleidehonden  en boven alles de cliënten zijn jullie dankbaar. Ik zou mij niet meer kunnen redden zonder een blindengeleidehond en eerlijk is eerlijk, ze houdt mij naast haar werk ook gezond en blij. 

Tot de volgende keer. 

Fijn dat je mijn blog hebt gelezen.