Over ons blog

Blog van Elisabeth Smelik en Wendy (KNGF blindengeleidehond). Minthe (blindengeleidehond in ruste) en Dikkie Dik (een klein rood je-weet-wel katertje) doen in onze verhalen mee. Jan-Willem, mijn echtgenoot, helpt mij met de foto's en de indeling, zodat jullie mogen zien wat ik niet zie. Wendy, (zwarte kruising labrador-retriever) van KNGF Geleidehonden is mijn geleidehond en vriendin sinds 15-07-2019. Zij helpt mij in Assen en wijde omstreken de weg te vinden, mij veilig langs allerlei obstakels te leiden, zitplaatsen en deuren te zoeken. Ze zoekt stoepen, loopt om plassen heen en laat mij nooit struikelen of mijn hoofd stoten. We maken samen graag lange wandelingen door de natuur. Ze reist met mij door het hele land met de trein, de bus of tram o.a. om lezingen te geven. Wendy doet haar werk fantastisch en is een geweldig maatje voor mij, Minthe, Dikkie Dik en Jan-Willem.

Minthe op de voorgrond, Wendy is net boven haar koppie te zien.

Hoe mijn leven enorm verbeterde

Door en met mijn blindengeleidehond ben ik beter in staat om veel meer te ondernemen dan in de tijd dat ik met een tast stok mijn weg moest zoeken en vaak afhankelijk was van taxivervoer of van mijn man. Minthe kwam in maart 2013 in mijn leven. Ik wist werkelijk niet wat mij overkwam. Mijn leven werd zoveel leuker en beter. Niet alleen weer moeiteloos veilig lopen, maar ook zelfstandig reizen, het maken van nieuwe sociale contacten. Minthe  kwam in mijn leven toen ik druk aan het revalideren was bij Koninklijke Visio . 

Minthe kreeg mij letterlijk in beweging, uit de taxi en in het openbaar vervoer. Samen naar Visio, het UMCG, met het OV naar familie en vrienden in de Randstad. Ik leerde opeens mensen kennen, omdat ik hondenbezitters ontmoette. Treinreizen werden leuker. Niemand in de trein zei ooit tegen mij "mevrouw wat heeft u een mooie witte stok", maar Minthe was altijd goed voor een gezellig praatje. Bovendien kon ik weer stukken lopen op bekende wegen. Ik leerde vertrouwen op mijn blindengeleidehond. Minthe was (en is) een stabiele brave (blindengeleide)hond. Ze is drie jaren geleden gestopt met 'werken' en slijt bij ons haar welverdiende pensioen.

We verhuisden van Schildwolde (midden Groningen) naar Assen. In Assen kende ik heg noch steg. Mijn mobiliteit moest opnieuw worden opgepakt. Minthe liep toen al tegen haar 8e levensjaar. Ze voelde mijn onzekerheid aan en niet helemaal onverwacht vond ze het wel welletjes en werd 'dienstweigeraar'. KNGF Geleidehonden kwam de situatie beoordelen en er werd besloten dat Minthe snel met pensioen zou gaan. Ik kwam op de wachtlijst voor een nieuwe blindengeleidehond. Gelukkig kreeg ik al snel een telefoontje van de school in Amstelveen met de mededeling dat men dacht een passende geleidehond voor mij te hebben en of ik kennis wilde komen maken. Minthe en ik gingen met vriendin Saskia (puppypleegmoeder) naar Amstelveen. Zij om een pup op te halen bij KNGF Geleidehonden waar ze een jaar goed voor zou gaan zorgen. Ik om kennis te maken met een toen nog voor ons onbekende jonge hond. Dat was spannend. Ik had 1 eis aan mijn nieuwe geleidehond. De nieuwe hond moest het goed kunnen vinden met Minthe, want Minthe zou bij ons blijven na haar pensioen. Het zat gelijk helemaal goed tussen die twee. Tijdens het gesprek lagen ze allebei direct met hun kop op mijn voeten met elkaar te knuffelen. Ook op het speelveld begrepen ze elkaar goed. De proefloop met mij slaagde. Wendy was het helemaal voor ons.

Tijdens een wandeling uitrusten

In de mand met haar badjas aan

Hallo baas, gaan we verder, ik ben uitgerust

Sorry baas, terug, hier kunnen we niet verder

Na het wandelen is het goed rusten, met beer en Dikkie Dik in de mand

Met Wendy, een navigatie app en mijn signaleringsstok ontdekte ik Assen en omgeving. Corona heeft in dat opzicht ons wel geholpen. Vooral tijdens de eerste lockdown. Het was overal erg rustig in de stad. Wendy een jonge enthousiaste hond wilde graag werken. Dat is het leukste spelletje wat ze kent. Brokjes verdienen onderweg, dingen zoeken, opletten. Niets leukers dan dat. Wendy heeft veel energie en leert graag. Samen hebben we aardig wat schoenen en zooltjes versleten. Door de moderne techniek kon ik met allerlei apps uitproberen wat voor ons het beste werkte. De app die ik in Assen het meeste heb gebruikt is de app BlindSquare. (In de app store). Deze app vertelt niet alleen hoe de straat heet, waar je loopt, welke straten je tegenkomt bij een kruising, maar ook wat er aan winkels, musea enzovoorts te vinden is. Mijn straatnamenkennis en informatie over winkels, hotels, stadhuis, station, ziekenhuis kon ik allemaal ontdekken dankzij deze app. Ook 'kaarten' en 'google maps' zijn prima te gebruiken, maar dan mis je net dat extra stukje informatie van wat er allemaal om je heen te vinden is. In de natuur loop ik graag met een wandelapp. Komoot. Deze app is met VoiceOver goed te doen. Ik kan wandelingen downloaden en in combinatie met mijn AppleWatch de weg vinden. Wendy houdt van avontuur en gaat graag met mij op stap. Hoe ze het weet of opmerkt weet ik niet, maar ik hoef maar te denken dat we weg gaan en ze staat al te springen bij de voordeur. 

Wij hebben het druk

Wendy en ik hebben het druk. Dat komt omdat ik graag veel doe. In Assen ontdekte ik snel dat grote stukken van onze routes lastig waren vanwege gevaarlijke situaties. Dan kun je enorm gaan mopperen op degenen die verantwoordelijk zijn voor de aanleg van gebouwen, straten en de indeling van de stad of je kunt de dialoog opzoeken. Het was al met al een zoektocht om uit te vinden waar en bij wie ik daarvoor moest zijn, maar ondertussen is er een groep mensen met diverse beperkingen die goede contacten heeft bij de gemeente en de provincie. 

Schouwen in Assen

Er is een leuk groep mensen met een beperking (dus ook mensen met een niet zichtbare beperkingen en/of fysieke beperking) ontstaan in Assen,die vooraf in de plannen die worden ontwikkeld kunnen worden meengenomen. Niet alles kan direct worden opgelost, maar wederzijds begrip is er. Aan bewustwording wordt hard gewerkt. Daarnaast probeer ik (samen met anderen) door het geven van lezingen de bewustwording van mensen over mensen met een visuele beperking te vergroten. Via de Oogvereniging kan men een uitgebreide verkeersles aanvragen voor een verkeersles in de groepen 8 van basisscholen, rijscholen, middelbare scholen. Er is een groep mensen met een visuele beperking (ervaringsdeskundigen) die dit graag verzorgt. Aanvragen kunnen worden gedaan bij drenthe@oogvereniging.nl of groningen@oogvereniging.nl

Oogcafé's

Na twee jaren volledig stil te hebben gelegen door de maatregelen is de Oogvereniging Groningen en regio Drenthe volop begronnen met de herstart of doorstart van de Oogcafé's.

Samen met een paar lotgenoten zijn we aan de slag gegaan. Ondertussen hebben er 3 Oogcafé's plaats gevonden in Assen in De Schulp  Huis van de buurt in Assen-Oost. De bedoeling is om dit eens in de 2 maanden te organiseren, maar wanneer het Oogcafé bekender is geworden hopen we dit Oogcafé iedere maand te kunnen organiseren. Het gaat om lotgenotencontact en om het uitwisselen van kennis. Vaak zal er een thema zijn. Gisteren kwam het thema hobby's aan de orde. Waar o.a. een demonstratie schieten op gehoor werd gegeven. 

Maandag 16 mei 2022 starten we met een Oogcafé' in Emmen. We hebben een geweldige toegankelijke plek gevonden in het Brinkenhoes. Die middag komt  Low Vision Totaal hulpmiddelen demonstreren en praten over diverse oogziektes. En natuurlijk is er ruimte en tijd voor een gezellig praatje. De middag begint om 14 uur (inloop vanaf 13:45) en eidigt om kwart over vier. 

NB: de Oogvereniging faciliteert deze Oogcafé's, u hoeft geen lid te zijn van de Oogvereniging en bent altijd welkom. Ook uw begeleider of mensen die zorgen voor mensen met een visuele beperking zijn van harte welkom. Bij belangstelling voor een Oogcafé kunt u zich melden voor Drenthe bij drenthe@oogvereniging.nl en voor Groningen bij groningen@oogvereniging.nl. U wordt dan op de hoogte gehouden. De eigen bijdrage voor een bezoek aan het Oogcafé is twee euro per persoon. Een kopje koffie of thee is inbegeprepen. Op Facebook zijn wij eveneens te vinden. De pagina heet Vrienden van de Oogvereniging Groningen en Drenthe. U vindt daar allerlei informatie en de nodige andere weetjes wanneer u graag op de hoogte wilt worden gehouden over nieuwe gadgets en ontwikkelingen. 

Hobby's

Naast mijn vrijwilligerswerk, ga ik twee keren per week naar de sportschool. Dat is geen hobby, maar noodzaak. Wendy is welkom bij Paramedics in Assen. Wij lopen daar twee keren per week samen naar toe (en terug). Daarnaast mag ik graag (blind) haken. We hebben een leuke groep dames die iedere week samen komen om te haken. We haken van alles, maar vooral dekens. Onlangs hebben we 178 dekens weggegeven voor Oekraïne. Ik kan blind granny squares haken, dat heeft een vriendin mij geleerd. Ondertussen lukken mij andere dingen ook. Bij belangstelling voor deze groep (we haken 1 maal in de 14 dagen op maandagavond en 1 maal in de 14 dagen op dinsdagmiddag) kunt u informatie vinden bij Aanhaken in Assen-Oost. Ook leuk voor beginnende haaksters.

Deken van granny squares

Bloemetjes die we hier en daar neerleggen

Mijn golf van albast vordert

De steen lijkt nog nergens op

Druk bezig met schuren en schaven

Steenhouwen

Naast wandelen en haken mag ik ook graag steenhouwen. Steenhouwen als blind mens? Ja dat kan. Ik doe dat in Assen bij Atelier de Steengroeve. De kunstenaar Klaas Kuipers heeft veel ervaring met het begeleiden van blinden en zeer slechtzienden. Ik heb het steenhouwen van hem geleerd. Op dit moment ben ik met een abstract beeld bezig van witte lichtroze Albast. In mijn hoofd is dat een golf. Wanneer de steen klaar is en het Albast gepolijst dan wordt de steen doorzichtig. Eind mei ga ik een langweekinde beeldhouwen in Veenhuizen georganiseerd door de Stichting Kubes, dat is een organisatie die kunst en cultuur toegankelijk maakt voor onze doelgroep. Drie dagen geheel verzorgd bij de "gevangenis". 

Tot slot

Het is een lang blog geworden, toch wil ik tot slot u nog graag vragen om de volgende informatie van KNGF Geleidehonden te lezen. De school is dringend op zoek naar puppypleeggezinnen. Door de pandemie is er een achterstand ontstaan in het aantal hulphonden dat kon worden geplaatst bij een pleeggezin. Een pleeggezin voedt een pup op tot de hond naar de geleidehondenschool in Amstelveen gaat. Veel mensen zeggen "dat kan ik niet, want dan moet je afscheid nemen van je hond", maar u voedt een hond op voor een heel mooi doel. Bovendien ontstaan er vaak leuke vriendschappen tussen de pleeggezinnen onderling, maar ook met de clienten. Meer informatie vindt u hier Word puppypleeggezin.

Puppy Lizzy kijkt geconcentreerd op naar haar puppypleegmoeder, die vertelt hoe belangrijk het is voor mensen met een beperking om pleeggezin te worden.